Αναπόφεκτη σύγκρουση

Ζώντας ταυτόχρονα σε δυο παράλληλα σύμπαντα
σ' αυτό που θέλω εγώ να ζήσω
και σ' αυτό που θέλουν οι άλλοι να ζω,
νιώθω μπερδεμένη, σαστισμένη, κουρασμένη.
Προσπαθώ να ζήσω σ' αυτό που οι άλλοι νιώθουν ευτυχισμένοι για μένα,
ξεκλέβοντας στιγμές για να ζω στο σύμπαν που εγώ θέλω.
Αυτό το συνεχές ταξίδι έχει αρχίσει και μπερδεύει τα πράγματα
έχει κάνει τους δύο κόσμους μου να συγκλίνουν
να μικραίνει την απόσταση μεταξύ τους
αλλάζοντας και την τροχιά τους.
Η λύση πρέπει να ναι άμεση και ριζική
αλλιώς η σύγκρουση θα ναι αναπόφευκτη και οδυνηρή για όλους

Ζητούσες προσοχή,
ζητούσες να αγκιστρωθείς από κάτι, από κάποιον.
Εγώ, μαμά Τερέζα προσπάθησα να στο δώσω.
Τώρα δεν ξες τι θες,
δεν ξες τι αισθάνεσαι.
Βαρέθηκες;
Βρήκες κάτι καλύτερο;
Δεν ξες.
Δεν απαντάς.
Ειλικρινά, χέστηκα!

Θέλω να Θ Ε Λ Ω

 

Θέλω να αρχίσω πάλι να θέλω, να ονειρεύομαι

θέλω όνειρα να κάνω, κάτι να προσμένω

μέσα σε σύννεφα καπνού κάποιον να περιμένω

θέλω να νιώσω την ανάγκη για ένα χάδι

ένα φιλί με αγωνία να ζητάω

ένα χέρι στο δρόμο να κρατάω

θέλω να νιώσω την ανάγκη, αγάπη να μοιράσω

θέλω να νιώσω την ανάγκη το τίμημα να πληρώσω για κάτι τέτοιο

μα σαν τον Μάρτη και η καρδιά μου

εκεί που πάει να ανθίσει

πάλι να ζήσει

διώχνει τον ήλιο

ρίχνει χιόνι

στη μίζερη μου με γυρίζει τη ζωή

και καίει τo δεντράκι που πάει ν' ανθίσει...

...

Τρέχω με χίλια σε ένα δρόμο άγνωστο εδώ και κάτι χρόνια
Σε ένα δρόμο που φοβάμαι να μάθω αλλά που δεν τολμώ να βγω
Έκανα το άγνωστο ρουτίνα
Βαριέμαι
Το βαρέθηκα
Θέλω να μάθω κάτι και να μείνω σ’ αυτό
Να μάθω κάτι και ζήσω σ’ αυτό
Να γνωρίζω κάθε του γωνιά
Να μη φοβάμαι τι θα αντικρίσω σε κάθε του γωνιά
Να μην φοβάμαι αν θα καταλήξει σε αδιέξοδο
Δε αποζητώ πια, το δρόμο προς την περιπέτεια
Θέλω να βρω αυτόν τον δρόμο που θα με οδηγήσει σε μια ενδιαφέρουσα ρουτίνα…