Ανιαρό εγώ, ΕΣΥ

Κάθε πρωί το ανιαρό μου εγώ, εμφανίζεται μπροστά μου στον καθρέφτη βγάζοντας προκλητικά τη γλώσσα.
Γελώντας απροκάλυπτα με τα χάλια μου.
Περιγελώντας με, φωνάζει «Πως είσαι έτσι?» εγώ όλο μανία προσπαθώ να το κάνω να μη μου μοιάζει.
Το καλύπτω μπογιές και χρώματα αφού έχω ψήσει τα μαλλιά του για να μοιάζουν κάποιας άλλης.
Αποκάλυψη
Το ανιαρό μου εγώ είσαι εσύ
Τέλος μάχης
Νίκησες
Κατάφερα αυτό που ήθελες, να γίνω κάποια άλλη.
Αυτή που ήθελες να είμαι για να σ’ αρέσω.
Αλλά τελικά αποφάσισες ότι έψαχνες κάτι άλλο…
Κάτι ανιαρό!
Λυπάμαι, όχι άλλες αλλαγές για σένα.
Καληνύχτα…