ΘΟΛΟΥΡΑ

Σηκώθηκε και τους ετοίμασε τέλεια το πρωινό
με μαθηματικές κινήσεις.
Τους χαιρέτησε: Στο καλό σας αγαπάω μην αργήσετε
απ' το σοφά γυαλισμένο κεφαλόσκαλο.
Τίναξε το χαλί έπλυνε φλιτζάνια και τασάκια
μιλώντας μόνη της.
Έβαλε το φαΐ στην κατσαρόλα κι άλλαξε το νερό στα βάζα.
Ένιωσε έξυπνη στο μανάβικο
χαμογέλασε συγκαταβατικά στην κομμώτρια
αλλοτριώθηκε στην αποθήκη καλλυντικών
κι αγόρασε εκδόσεις «ΚΥΤΤΑΡΟ» τη «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ».
Έστρωσε το τραπέζι την ώρα
που χτύπαγε το κουδούνι
όμορφη έξυπνη κι ενημερωμένη στα κοινά.
Το παιδί κοιμήθηκε
κι ο άντρας την ακούμπησε από πίσω.
Αυτή χαχάνισε όπως είχε δει σ' ένα διαφημιστικό
και του πε με χοντρή σεξουαλική φωνή: Έλα
την πήδηξε τέλειωσε και ξεράθηκε.
Η γυναίκα σηκώθηκε με προσοχή για να μην τον ξυπνήσει
έπλυνε τα πιάτα μιλώντας μόνη της
άνοιξε τα παράθυρα να φύγει η τσικνίλα.
Έκανε τσιγάρο άνοιξε το βιβλίο και διάβασε:
«... μόνο όταν οι γυναίκες απαιτήσουν ενεργητικά
θα υπάρξει ελπίδα γι ' αλλαγή»
και πιο κάτω:
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΧΡΥΣΗ ΜΟΥ
ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;

Σηκώθηκε με προσοχή
πήρε το καλώδιο της ψήστρας
το σφίξε καλά στο λαιμό του άντρα της
κι έγραψε κάτω από την ερώτηση
του φεμινιστικού κινήματος: ΕΠΝΙΞΑ ΕΝΑΝ.
Ύστερα πήρε το 100 και μέχρι να ρθουν
κοίταξε το ωροσκόπιό της στη ΓΥΝΑΙΚΑ.

(Κατερίνα Γώγου)

Άβατο

Δεν είν' αλήθεια
πως άνοιξε η πόρτα
και μπήκε στο σκοτάδι
του κήπου η ευωδιά
απ'τα υγρά τα χόρτα

Δεν ειν' αλήθεια
στο άβατο αυτό
που έσβηνε η ζωή μου
πως άναψε στα χείλια
κρυφό φιλί καυτό

Μαλλιά βρεγμένα
δάχτυλα μπλεγμένα
το φως που ξημερώνει
η αγάπη που λυτρώνει
στη θάλασσα, να κρυφτούμε στη θάλασσα
να χαθούμε στη θάλασσα μαζί

Δεν είν' αλήθεια
πως είδαμε τ' αστέρια
μαζί με το φεγγάρι
να κρέμονται γλυκά
απ' των κλαδιών τα χέρια

Κι αν είν' αλήθεια
πως ήρθε καλοκαίρι
ο ήλιος ο ζεστός
μας πήρε μια για πάντα
απ' της βροχής τα μέρη

Μαλλιά βρεγμένα
δάχτυλα μπλεγμένα
το φως που ξημερώνει
η αγάπη που λυτρώνει
στη θάλασσα, να κρυφτούμε στη θάλασσα
να χαθούμε στη θάλασσα μαζί


Χρήστος Θηβαίος

Ένας άγνωστος, μια ελπίδα

Μια έξυπνη αγγελία – μια γρήγορη σκέψη
Κάτι ψάχνει – εγώ κάτι ζητώ
Έχει το θάρρος και το ψάχνει – θα βρω το θάρρος να βρω τι ζητώ;
Μια βιαστική απάντηση – μια απόκριση γεμάτη υποσχέσεις
Δε λέει τίποτα, δεν υπόσχεται τίποτα
Βλέπω ελπίδα, υποσχέσεις, σανίδα σωτηρίας
Ελπίδα ότι θα βγω από την καθημερινότητα
Ίσως να είναι μια πλάκα, ίσως να ερωτευθώ ξανά, ίσως να πληγωθώ ξανά
Καινούργια συναισθήματα
Τι σημασία έχει αν θα μυρίζουν ξεφτίλα, καρδιοχτύπι ή κλάμα
Σημασία έχει πως θα ναι δικά μου
Θα τα αισθανθώ, θα τα θυμηθώ
Θα ανοίξω πάλι ένα κύκλο
Μπορεί να κερδίσω πολλά
Μπορεί να τα χάσω όλα
Τι σημασία έχει
Τι κρύβεται πίσω απ’ όλα;
Ανάγκη για να επιβιώσω συναισθηματικά;
Παραίτηση από την λογική;
Ποιος ξέρει;
Αυτό είναι που ψάχνω
Απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν ξέρω
Θα φανερωθούν μέσα απ’ τον χρόνο
Πόσο μπορεί να κρατά αυτός ο χρόνος
Με τι μπορεί να μετρηθεί
Με τι μπορεί να αντιμετωπιστεί
Κι άλλες ερωτήσεις
Χωρίς απαντήσεις
Χάνω το νόημα, γεννώ συνεχώς ερωτήσεις
Κουράζομαι
Συνεχίζω να περιμένω…
Αλλά τι;
Κρεμιέμαι από μια ελπίδα που μου δώσε χωρίς να θέλει, ένας άγνωστος

“Αργοπεθαίνει...”

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρογια το άσπρο
και τα διαλυτικά σημεία στο " ι "
αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν
τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο,
που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα
για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του
να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για
τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια
προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.

Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει
στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

Pablo Neruda

Δε σε θέλω παρά γιατί σε θέλω

Δε σε θέλω παρά γιατί σε θέλω,
μα απ' το θέλω στο δε σε θέλω πέφτω
κι απ' το καρτέρα, όταν δε σε προσμένω,
περνώ απ' το παγερό στο πυρωμένο.

Σε θέλω μόνο γιατί εσένα θέλω,
σε μισώ μα γι' αγάπη σου προσπέφτω,
κι είν' της αθώας αγάπης μου το μέτρο
σαν τυφλός που αγαπά να μη σε βλέπω.

Το σκληρόψυχο του Γενάρη φέγγος
την καρδιά μου θα σιγολιώσει εφέτος,
ανοίγοντάς μου στα κρυφά το στέρνο.

Μόνος στην ιστορία αυτή πεθαίνω
και πεθαίνω απ' αγάπη αφού σε θέλω,
σε θέλω, αγάπη, ως το αίμα κι ως το τέλος.

Pablo Neruda

Ανιαρό εγώ, ΕΣΥ

Κάθε πρωί το ανιαρό μου εγώ, εμφανίζεται μπροστά μου στον καθρέφτη βγάζοντας προκλητικά τη γλώσσα.
Γελώντας απροκάλυπτα με τα χάλια μου.
Περιγελώντας με, φωνάζει «Πως είσαι έτσι?» εγώ όλο μανία προσπαθώ να το κάνω να μη μου μοιάζει.
Το καλύπτω μπογιές και χρώματα αφού έχω ψήσει τα μαλλιά του για να μοιάζουν κάποιας άλλης.
Αποκάλυψη
Το ανιαρό μου εγώ είσαι εσύ
Τέλος μάχης
Νίκησες
Κατάφερα αυτό που ήθελες, να γίνω κάποια άλλη.
Αυτή που ήθελες να είμαι για να σ’ αρέσω.
Αλλά τελικά αποφάσισες ότι έψαχνες κάτι άλλο…
Κάτι ανιαρό!
Λυπάμαι, όχι άλλες αλλαγές για σένα.
Καληνύχτα…